Hrabia po dłuższym pobycie za granica wraca do swoich posiadłoœci.
Na dworcu czeka na niego zaprzęg koni i wierny sługa Jan.
No i cóż tam zdarzyło się nowego we dworze podczas mojej nieobecnoœci, Janie?
Nic nowego Jaœnie Panie... no może tylko to, ze Azorek zdechł.
Azorek ?! Mój ulubiony pies? Jak to się stało?
Ano nażarł się końskiej padliny, to i zdechł.
A skšd we dworze końska padlina?
Konie się poparzyły, to zdechły.
Jak to konie się poparzyły ??... Od czego?
Od ognia, Panie, jak się stajnia paliła.
A kto podpalił stajnie?
Nikt, od płonšcego dworu się zajęła.
Na miłoœć boska, to i dwór spłonšł? Jakim sposobem?
Ano po prostu. Œwieczka przy trumnie teœcia
Pana hrabiego się przewróciła i firany się zajęły.
Och! A czemu mój teœć umarł?
Bo Jaœnie Pani uciekła z tym oficerem, co się z nim od trzech lat spotykała.
Spotykała się od trzech lat?! To przecież nic nowego!
Właœnie mówiłem, Jaœnie Panie, ze nie zdarzyło się nic nowego.

Średnia ocena: 0.00 | Poleć link znajomym | Wyświetleń: 120

Komentarze (0 wpisów):

Brak komentarzy.